Część stadionu w College Station.
Barwa Texas A&M to "maroon" - bordowy.

Football Amerykański. Ubrani prawie jak terminatorzy. Schylają się. Leci piłka w kształcie jaja między nogami jednego. Inny próbuje łapać. Ucieka. Część reszty go goni. A inni z reszty rzucają się na siebie nawzajem. Kilka sekund przepychanek.
Czuć testosteron w powietrzu. Przerwa i powtórka. I tak kilka godzin. Co roku od końca sierpnia do grudnia. Nic z tego nie rozumiem. Nudzi mnie to. I tylko raz miałam okazję poczuć powiew jedności fanów i zawodników na stadionie w Teksasie. Bardzo przyjemne uczucie. I to jedno doświadczenie "na żywo" mi wystarczy.
Tradycja futbolu na uczelniach jest pieczołowicie pielęgnowana z pokolenia na pokolenie. Dzień przed grą miasteczka zapełniają się fanami ubranymi w barwy zespołów. Następnego dnia ze znajomymi i rodzinami albo pójdą na stadion oglądać grę na żywo albo rozpalą grilla i przy hamburegarach, pikantych skrzydełkach, i z piwem w ręku będą oglądać mecz w domu.

Doktorant lubi futbol Amerykański.
W sobotę oglądał mecz w necie międy "naszymi" a "innymi" jedząc pizze w domu.
Bez piwa w ręku ;)

Ostatnio naszym ulubionym przepisem na ciasto do pizzy jest przepis Jamie'go.
Z tej ilości składników wychodzą 3 duże albo 6 średnich pizz.
Po podzieleniu ciasta na trzy części, dwie z nich zamrażam na później.
Często ratują mnie w sytuacji "Mam lenia. Nie chce mi się gotować" :)

Ciasto na Pizze - Jamie Oliver
(z moimi małymi zmianami. Oryginał w "Jamie's Italy" Jamie Oliver)
800g mąki chlebowej (u mnie 400g chlebowej i 400g orkiszkowej)
200g semoliny
4 łyżki oliwy
1 łyżka soli
1 łyżka cukru
14g suszonych drożdży
(active dry yeast - należy uaktywnić. Natomiast drożdże instant wsypuje się bezpośrednio do mąki)
650ml ciepłej wody

Drożdże z cukrem zalewamy ciepła wodą - odstawiamy na 5-10min, żeby się uaktywniły.
Mąkę, semolinę i sól przesiewamy do miski miksera. Dodajemy oliwę i uaktywnione drożdże.
Wyrabiamy mikserem z hakiem kilka minut. Ciasto będzie lekko lepiące się, lekko "lejące się" ale gładkie.
Miskę wysypujemy odrobiną mąki. Wkładamy ciasto. Wierzch posypujemy odrobiną mąki.
Przykrywamy wilgotną ściereczką i odstawiamy do podwojenia objętości na 1 godzinę.
Na lekko omączonym blacie odgazować ciasto. Dzielimy ciasto na 3-6 części.
Nagrzać piekarnik z kamieniem albo z blachą w środku do 260C.
Rozwałkować pizze. Ułożyć na łopacie do pieczenia wysypanej semoliną albo na papierze do pieczenia.
"Udekorować" wg. uznania:)
Odstawić na 15-20minut. Przełożyć do nagrzanego piekarnika.
Piec około 14 minut (zależy od wielkości pizzy).

( Ja spryskałam pizze oliwą. Posypałam oregano. Na brzegi dałam pokrojną na kawałki świeża mozarelle. Brzegi zawinęłam do środka. Ułożyłam cieńko pokrojoną cukinię, plasterki żółtej odmiany pomidora, piórka czerwonej cebuli. Posypałam pokruszoną feta i parmiginao reggiano i podałam z resztą pomidora i połówką awokado, ze szczyptą soli, pieprzu i sokiem z cytryny).

Barwy University of Oregon to żółty i zielony.
I zupełnie przez przypadek właśnie w takich barwach był nasz sobotni obiad:)

***
Miłego Tygodnia dla Was:)